بعضكم دانسته مىشود ؛ ولى كلمه اهبطا فرمان به دو نفر است نه به سه نفر و ممكن است كه مراد آدم و زوجه او بوده باشد و شيطان بالتبع مراد باشد . سوره انبياء اين سوره مكى و داراى 112 آيه مىباشد و بيست و يكمين سوره‌هاى قرآن است ، شايد سبب نام گذارى اين سوره به انبياء اين است كه از 16 پيامبر نام برده شده و از دو پيامبر ديگر بدون اين كه نام برده شود يادى به عمل آمده است ( پيامبر اسلام و عيسى عليهما السلام ) ، و اين سوره داراى 1160 واژه و 4890 حرف است . سخنى در باره معجزه انبياء فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ الأنبياء : 5 . ( مشركين منكرين آسمانى بودن قرآن مىگفتند ) پيامبر بايد براى ما معجزه‌اى بيارد چنانچه رسولان گذشته آوردند . 1 . شكى نيست عقل حكم مىكند كه انبياء و رسولان خدا پيام آورى خود شان را براى مردمى كه به سوى آنان مبعوث شده‌اند ثابت كنند ، كه يكى از اين راه‌ها اين است كه كارى را كه ديگران به حسب عادت نتوانند ، يا خود انجام دهد و يا از خدا بخواهد آن را انجام دهد و يا خداوند بدون خواست پيامبر آن را براى اقناع مردم انجام دهد ، وگر نه در پذيرفتن دستورات مدعى نبوت و رسالت مقصر و مستحق عقاب نخواهند بود و حجت خدا بر آن‌ها تمام نخواهد شد . بلى لازم نيست كه اعجاز در كميت و كيفيت خود موافق اقتراحات ( پيشنهادهاى مردم ) باشد بلكه تنها حجت را بر مردم تمام كند . 2 . از جهت ديگر قانون عليت و سببيت در تمام اجزاى جهان حكومت داشته و هيچ استثنايى ندارد ؛ و عموميت اين قانون متعلق قدر و قضاى الهى مىباشد و خلاقيت و ربوبيت از همين كانال مىگذرد فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا فاطر : 43 .